(танишим айтиб берган)
Бундан етти-саккиз йил бурун бир одамнинг уйига хизматга бордик. Хонадон соҳиби чиқиб бизга шу рўпарамиздаги уйни бузиб, ўрнига пастакроқ қилиб уй солиб беришимизни тушунтирди. Шу маҳал унинг хотини ичкаридан чиқиб қолди ва шанғиллай бошлади:
- Кароче, гап бундай! Чолга бу уй баландлик қиляпти. Ҳожатга чиқаман деб баръердан тушгунча улгурмай қолади. Ҳамма ёқни расво қилиб ташлаяпти. Шунинг учун буни бузиб ташлайсизлар! Ўрнига бу чолга пастак қилиб уй солиб берасизлар!
Унинг эри раҳбарга итоакор ходимдек индамай тураверди. Мен ҳайрон бўлиб эркакдан сўрадим:
- Нима, сиз ичкуёвмисиз?
- Йўқ, – хижолат бўлиб жавоб берди у.
- Ўгай ўғилмисиз?
- Йўқ…
Шундан сўнг ўзимни тутиб тура олмадим:
- Э, ҳезалак экансан! Бу “чол” сенинг дунёга келишингга сабабчи бўлган одам-ку! Сени минг машаққат билан катта қилиб улғайтириб қўйиб, бугунга келиб сассиқ чол бўлиб қолдими?! Мана шу хотинингнинг гапига кириб ўз отангни хор қилгани уялмайсанми?! Эртага сен ҳам қариб қолсанг шу қилмишинг фарзандингдан қайтишини ўйламадингми?! Хайф сенга-е! Уйингни хоҳлаган одамингга буздириб, хоҳлаганингга қурдиравер! Биз бу ишни қилмаймиз! – деб ҳамроҳларимни етаклаб чиқиб кетдим.
Билишимга қараганда унинг хотини савдогар бўлиб, бунга битта Дамас миндириб қўйган экан.
Мана, азизлар. Отасини ўрмонга ташлаб кетмоқчи бўлган фарзанд ҳақидаги ривоятни эртак десак, юқоридаги ҳолат бугуннинг гапи. Балки ўша отахон ҳам бир пайтлар отасига беҳурматлик қилгандур, аммо у хатони тузатиш учун ўғилда имкон бор. Акс ҳолда, ҳофиз айтганидек:
Отангга чўп отсанг кун ўтиб, бир кун
Фарзандинг сенга тош отмоғи мумкин.
Улуғбек қори Йўлдошев